انواع موسیقی متال


Heavy Metal
بعد از این که هارد راک در بریتانیا شکل گرفت در اواسط دهه 70 به آمریکا رسوخ کرد و گروه هایی این سبک را با حال و هوای خاص و با سلیقه آمریکایی اجرا کردند. استفاده از کوردهای سنگین تر و شعرهای رؤیایی و یا ترسناک از خصوصیات این سبک است که در اعتراض به وضعیت حاکم بر جامعه است. هوی متال هم برگرفته شده از rock / blues می باشد با صداهایی خشن تر و ممتدتر ولی همان اثر روان گردان موسیقی اواخر دهه 60 را داراست. متال اثر blues را از بین برد و در عوض همان ریف های (7) قوی گیتار را باقی گذشت.
در اواخر دهه هفتاد هوی متال به عنوان یکی از سبک های موفق تجاری ظاهر شد که در واقع یکی از شاخه های amp, roll & rock یا به بیانی بهتر فرمی تغییر یافته از آن است. در سه دهه بعدی، موسیقی متال به عنوان عضوی جدا نشدنی از موسیقی روز و معمول مطرح شد و همواره در جدول پر فروش ترین ها حضوری فعالانه داشت. بیشتر مخاطبان این سبک را نوجوان ها به خصوص نوجوانان سفیدپوست تشکیل می دهند. به طور خلاصه می توان گفت که هوی متال همان راک اندرول است بدون ته مایه بلوز و فراز و نشیب های خاص ریتم ها. (8) این خاص بودن را در تمام شاخه های موسیقی متال، از پاپ متال گرفته تا ترش متال، می توان مشاهده کرد. در آخر باید توجه داشت که در موسیقی متال تمام سازها، نه فقط گیتار، با خشونت هرچه بیشتر نواخته می شوند.
اصرار در استفاده از موسیقی نیوکلاسیکال و پاورکردهای فراوان توانست به بهترین شکل نهیلیسم جنون آمیز آن زمان را بیان کند و به تدریج در صف اول حرکتی قرار بگیرد که بعدها Heavy Metal نام گرفت. این سبک برای بسیاری یادآور مکتب هنری رمانتیک در اروپای چند صد سال پیش است و این یادآوری تا جایی پیش می رود که در بخش هایی از آهنگ همانند صحنه تئاتر می توان صدای اسب ها، به هم خوردن شمشیرها و فریاد مردان را شنید. وکال ها (9)، وهم آلود و خوفناک و یا همانند اشعار مذهبی سرودگونه هستند؛ این سبک را به واسطه ریتم منحصر به فرد و نوازندگی پیشرفته و مهیب به راحتی می توان از سایر سبک ها متمایز ساخت.
از بررسی موسیقیایی این آهنگ ها، تحلیل محتوای ترانه هایی که خوانندگان این گروه ها می خوانند و نیز از اشعار ایشان چنین برمی آید که در آن ها عصیانی کور نسبت به «حال» و میل بازگشت به «گذشته» فوق العاده قوی است. آن چنان که گاه بوی «بدویت» به مشام می رسد. تأکید و تعریفی که آن ها از مفاهیمی چون صلح، جنگ، عشق و آزادی دارند، تأیید کننده این مطلب است.

Thrash Metal
این سبک از موسیقی متال مملو از ریتم های مختلف به همراه صدای مخرب (Distortion) گیتار الکتریکی است که با صدای غیر طبیعی خواننده ترکیب شده است، در این روش برای تأثیرگذاری هرچه بیشتر از مضامین اشعار خاصی استفاده می شود که تنها هدف آن تلاش برای نمایش ترس از دنیای مدرن و پوچ امروزی، مرگ به دلیل معضلات بی ارزشی چون: اعتیاد، جنگ، اضطراب در مواجه شدن با فرهنگ های ناآشنا و مخرب، تنفر از وضعیت نامناسب موجود، پرخاش به دولت مردان و سردمداران حاکم که با واقعیت های زندگی انسانی و از روی اعتقاد بیگانه اند، می باشد. این Style را اصلی ترین سبک مشتق از Heavy Metal می دانند. گیتاری پرخاش گر، سرعتی، تکنیکی، جوّی سنگین که عموماً گیتار آن چیزی ناموزون و فراتر از ملودی آهنگ می نوازد.

Death Metal
سبکی که از دل (Thrash) بیرون آمده است. این موسیقی سعی بر نشان دادن جنبه های مرگ، درد و رنج کشیدن دارد. موسیقی ای که اشعار حزن انگیز آن با صدای بلند و خشن ادا می شود و سرشار از ملودی های زیبا و قوی است. این موسیقی شاید در دید عموم دارای هواداران زیادی نباشد، اما جزو قوی ترین سبک های موسیقی متال به حساب می آید. Death Metal در آغاز درباره مرگ، درد و سختی کشیدن بود. بی رحمی های این سبک بدون شعرهایش متشکل می شد از ریف های سنگین و بلند و کاملاً بر پایه ی نیهیلیسم و نبود هرگونه تصور و تعصب از پیش ایجاد شده (مانند دین) استوار است و همواره با اعتقاد به فساد در دستگاه های اداری و دولتی، و لزوم نابودی آن ها به مبارزه پرداخته است. دارای وزن و آهنگ است و به واسطه ی تعدیل آهنگ با ضربان موزون بیس (10) و وکال هایی که از گلو به صورت آوازی ساده و یا سرود خارج می شوند کاملاً قابل تشخیص و متمایز است. در این سبک استفاده از صداهای مهیب، شگرف و قدرتمند - که به واسطه ی پاورکردهای سازهای زهی پدید می آیند - و هم چنین نواختن تنها با یک سیم ساز، به منظور ایجاد شالوده ای پیچیده، هم گرا و تأثیرگذار بسیار چشم گیر است.


جهت کسب اطلاعات بیشتر با آموزشگاه ما تماس حاصل نمایید.
آموزشگاه موسيقى آکورد - بهترین آموزشگاه موسیقی شرق تهران
آدرس آموزشگاه موسیقی: بالاتر از فلکه اول تهرانپارس، خیابان ۱۱۹ (عادل)، نبش خیابان ۱۵۰ غربی، پلاک ۱، واحد ۲
شماره تماس: 02177735603